» انواع تکنیک های طراحی هنر ایرانی

میراث قدرتمند ویژگی های هنر ایرانی

وقتی صحبت از هنر ایرانی می شود ، بیشتر ما به ابزارهایی مانند قلم مو، رنگ روغن، آبرنگ یا مداد رنگی فکر می کنیم. اما حقیقت این است که هنر ایرانی بسیار پیچیده‌تر از اینهاست و شامل سبک‌ها و تکنیک‌های بی‌شماری (طرح‌های هنری ایرانی) است.

نکته مشترک در بین همه این سبک ها این است که مهارت نقاشی به تفکر عمیق و استفاده از نیمه راست مغز بستگی دارد، نیمه مغزی که مسئول تفکر خلاق است. بنابراین منطقی است که نحوه استفاده از ابزار نقاشی نیز تا حد زیادی تابع خلاقیت و دیدگاه ذهنی هنرمند باشد. در این مقاله شما را با انواع تکنیک ها و طرح های این هنر نقاشی ایرانی آشنا می کنیم.

انواع تکنیک های طراحی هنر ایرانی نقاشی

تکنیک های هنر ایرانی به کار رفته در آثار هنری باستانی با آنچه امروزه بسیاری از هنرمندان با قلم های دیجیتال انجام می دهند بسیار متفاوت است. بهتر است ابتدا با انواع تکنیک های نقاشی در سبک های مختلف آشنا شوید تا بتوانید سبک مورد علاقه خود را انتخاب کنید. در ادامه در مورد برخی از این تکنیک های هنر ایرانی صحبت خواهیم کرد.

مطلب مرتبط طرز تهیه لیموناد آناناس استوایی تابستانی

رنگ روغن

شاید بتوان تکنیک رنگ روغن را شناخته شده ترین تکنیک هنر ایرانی در اعصار گذشته دانست. امروزه کسی نیست که نام این مدل نقاشی را نشنیده است و در واقع بسیاری از هنرمندان نیز از این تکنیک برای اجرای ایده های خلاقانه و تصاویر ذهنی خود استفاده می کنند.

این روش اولین بار توسط نقاش اروپایی یان ون ایک در قرن پانزدهم معرفی شد و از آن زمان تا حد زیادی جایگزین تکنیک تمپر در اروپا شده است. این تکنیک تا به امروز محبوبیت خود را حفظ کرده است و بسیاری از برندهای معروف ابزار نقاشی مانند Winsor & Newton و Vesta رنگدانه های رنگ روغن با کیفیت بالا تولید می کنند.

قیمت ابزار رنگ روغن تا حد زیادی به کیفیت محصول و میزان مهارت و حرفه ای نقاش بستگی دارد.

آبرنگ

استفاده از آبرنگ یکی دیگر از تکنیک های هنر ایرانی است. در روش آبرنگ حلال رنگ ها به جای روغن و تینر آب است و بنابراین پیکربندی نقاشی از ترکیب رنگ با آب شکل می گیرد. این نقاشی ها بر روی کاغذ مخصوص آبرنگ یا مقوای ضخیم مانند فابریانو و اشتاینباخ کشیده شده اند.

اولین نقاشی آبرنگ اثر آلبرشت دورر است که یکی از زیباترین صحنه های حیات وحش گیاهی را با آبرنگ نقاشی کرده است. تکنیک خاصی برای استفاده از آبرنگ در چین وجود دارد که به جای قلم موی آبرنگ از اثر انگشت برای شکل دادن به تصاویر استفاده می شود. مدادهای آبرنگ نیز با قابلیت حل شدن در آب ساخته می شوند و می توان از آنها به صورت خشک یا مرطوب استفاده کرد.

پاستل

پاستل رنگدانه ای است که به صورت پودر تهیه می شود و به قطعات کوچک فشرده می شود. بنابراین، این تکنیک بیشتر شبیه به استفاده از رنگدانه های طبیعی است. مواد مورد استفاده برای نگه داشتن این ذرات، سطح اشباع تصاویر نقاشی شده با پاستل را کاهش می دهد و این به آنها رنگ خنثی می دهد.

نکته مهم در مورد رنگ آمیزی با پاستل این است که سطح تابلو به راحتی آسیب می بیند و لکه می گیرد. بنابراین اقدامات حفاظتی مانند استفاده از فیکساتور یا قاب بندی با شیشه برای حفظ این تابلوها توصیه می شود. اگر این نقاشی ها به خوبی محافظت شوند و رنگدانه دائمی باشد، برای قرن ها دست نخورده و بدون تغییر باقی می مانند.

اکریلیک

در رنگ های اکریلیک، رنگدانه ها در یک امولسیون پلیمری اکریلیک معلق می شوند. ویژگی این رنگ ها این است که به سرعت روی سطح نقاشی خشک می شوند و به همین دلیل با وجود اینکه قبل از خشک شدن در آب محلول هستند، پس از خشک شدن در برابر آب مقاوم می شوند.

برای اولین بار، BASF در سال 1934 با تطبیق Rohm و Haas شروع به تولید رزین های اکریلیک کرد. این تکنیک از دهه 1940 مورد استفاده قرار گرفت و ترکیبی از ویژگی های رنگ روغن و آبرنگ است.

کیاروسکورو

نوع دیگری از تکنیک هنر ایرانی، نقاشی کیاروسکورو است که در آن از زغال چوب یا گرافیت استفاده می شود. در تکنیک زغال، ابزار رنگ آمیزی از مواد آلی پودری تشکیل شده است که توسط نگهدارنده موم یا آدامس به هم متصل می شوند. این به نقاشی ها کیفیتی خنثی می دهد.

تاریخچه این مدل نقاشی به سبک باستانی دیگری برمی گردد و در واقع زغال چوب را می توان ابزار اصلی مورد استفاده در نقاشی های غار مانند نقاشی قدیمی گورخر در غار آپولو در نامیبیا دانست.

طراحی با مداد یکی از محبوب ترین تکنیک های طراحی کیاروسکورو است. در این روش با استفاده از گرافیت به کار رفته در هسته مداد خطوط ظریف و دقیقی ترسیم می شود. مدادها در گریدها و گریدهای مختلفی تولید می شوند و این گریدها نشان دهنده سختی مدادها و پررنگ بودن آنهاست.

معادن گرافیت برای اولین بار در قرن شانزدهم استخراج شد. با گذشت زمان، قرار دادن قطعات گرافیت طبیعی در داخل محفظه های نگهدارنده رایج شد و از قرن هفدهم به بعد، طراحی با مداد معمولی شد.

پس از آن هنرمندان هلندی از این ابزار برای نشان دادن جزئیات طرح های خود استفاده کردند. در این دوره، و حتی در بسیاری از قرن هجدهم، گرافیت تنها برای ترسیم نقشه‌ها و تکنیک‌های دیگر عمدتاً بر روی آن استفاده می‌شد. به این ترتیب، نقاشی هایی که در آنها به طور کامل از گرافیت استفاده شده بود، بسیار نادر بودند.

زمان زیادی طول کشید تا استفاده از گرافیت و مداد به یک تکنیک نقاشی مستقل تبدیل شود که امروزه آن را می شناسیم.

مداد رنگی

رنگدانه به کار رفته در این ابزار رنگ آمیزی داخل یک محفظه چوبی استوانه ای قرار گرفته و هسته مداد را تشکیل می دهد. این رنگ ها عمدتا بر پایه موم یا روغن هستند و از ترکیب رنگدانه ها و مواد نگهدارنده ساخته می شوند.

یکی از فنون هنر ایرانی استفاده از مداد رنگی است. خرید مداد رنگی در کودکی یکی از لذت بخش ترین خریدهای ما بود. همه ما در کودکی طراحی با مداد رنگی را تجربه کرده ایم و با این ابزار هنری نقاشی های زیادی کشیده و یا نقاشی کرده ایم. هر چند شاید هیچ کدام به اندازه آثار هنری نمایشگاه نقاشی با رنگ های مرکب تاثیرگذار نبوده اند!

امروزه هنرمندان از تکنیک ها و سبک های مختلفی برای استفاده از مداد رنگی در نقاشی های خود استفاده می کنند و می توان گفت آثار هنری که با این ابزار ترسیم می شوند از دیرباز تاکنون دستخوش تغییرات و پیشرفت های چشمگیری شده اند.

بنابراین، آنچه ما در کودکی به عنوان نقاشی با مداد رنگی می شناختیم، در دستان هنرمندان به شکلی کاملاً جدید و تحت تأثیر تکنیک های حرفه ای تبدیل شده است. مثلا یکی از این تفاوت ها به نوع مداد رنگی برمی گردد. مداد شمعی های هنرمندانه و حرفه ای نسبت به مداد رنگی کودکان دارای درصد بیشتری موم و رنگدانه هستند. به این مدادها، مدادهای رنگی پلی کروم نیز می گویند.