ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
خرید حضوری و مطمئن ارز دیجیتال
تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
عود یک ساز موسیقی است و قدمتی به قدمت تمدن سومر دارد. عود در خاور میانه به ویژه محبوبیت بالایی دارد. امروزه این ساز در کشورهای غربی و شرق آفریقا و همچنین در شرق طرفداران خاص خود را دارد. هنر هر کشور نشان دهنده نگرش ها و احساسات عمومی مردم آن است. از آنجایی که ذائقه هر ملتی متفاوت است، حس مشابهی در تولید این هنر پیدا می کنند. شما براحتی می توانید همین فضا و مضمون را در آثار هنری آنها احساس کنید.بطور شگفت انگیزی اگر با سبک آشنایی داشته باشید، منشاء موسیقی نیز قابل تشخیص است. این شامل موسیقی سنتی است که ریتم منحصر به فرد خود را دارد.
اولین پیشرفت ها در دوره ساسانیان اتفاق افتاد. مردم شروع به افزایش علاقه به موسیقی کردند و آن را در مراسم خود می نواختند. از معروف ترین صنعتگران می توان به نکیسا، باربد و سرگش اشاره کرد. باربد کسی است که بسیاری از آلات موسیقی را اختراع کرد.
موسیقی نیز ریشه در اقوام مختلف دارد. آنها مدتهاست که موسیقی محلی خود را دارند. سبک های آذری، کردی، خراسانی، گیلانی، مازنی، بلوچی، خوزستانی و هرمزگانی وجود دارد . آهنگ های ویژه با هر نوع همگام سازی می شوند.آنها را هنگام قالی بافی، برداشت محصولات یا کار در بازارها می خوانند و همچنین برای آداب و رسوم، مردم در روزها و زمان های خاصی موسیقی خود را می نوازند که باعث یکپارچگی و یادآوری روابط دوستانه و نشان دهنده آداب و سنن آن قوم و یا قبیله است
مطالعات باستان شناسی نشان می دهد که قدمت عود به 5000 سال قبل، یعنی به تمدن سومر و شهر اور می رسد. عود را می توان در نقاشیهای مصری که بیش از دو هزار سال پیش کشیده شده اند، را می توان دید. نقاشی ها نوازندگان را به تصویر می کشند. عود از مصر به سایر نقاط خاورمیانه از جمله ایران و عربستان سعودی در دوره جاهلیت راه یافت. عود نوازان معروف از جمله باربد، بامشاد، نکیسا و رامتین بودند.
عود در اندازه های مختلف برای بدنه های مختلف ساخته می شود و با کنده کاری های چوبی و نقش های معرق تزئین می شود. آنها معمولاً دارای پنج رشته دوقلو هستند، اگرچه می توان یک رشته ششم را اضافه کرد. این ساز با دامنه های باس و باریتون خود می تواند آهنگ های ملودیک و هارمونیک تولید کند. عود به صورت انفرادی یا گروهی نواخته میشود و با آوازهای سنتی و رقص در طیف گسترده ای از رویدادها همراه است. عمل آن از طریق کارآموزی و در مراکز موسیقی، کالج ها و دانشگاه ها در مناطق شهری منتقل می شود. صنایع دستی بیشتر مردان هستند،
کاسه صدا: شبیه گلابی است که از تکه های چوب تشکیل شده است. صفحه رویی یا وجه به اندازه ای بزرگ است که بیشتر طول رشته ها را در خود جای دهد. صفحه بالایی که تخته صدا نیز نامیده می شود از چوب کاج ساخته شده است. دایره های خالی روی صفحه بالایی از استخوان ساخته شده اند تا صدای بهتری تولید کنند.
پل: پل های افقی که به صفحه متصل می شوند از تغییر شکل آن جلوگیری می کنند. پل ها در پنج نقطه از صفحه به سمت داخل کاسه قرار دارند.
میله: عود یک میله چوبی دارد که در انتهای کاسه قرار می گیرد و در واقع سیم را نگه می دارد. معمولاً فاصله ای بین میله و صفحه وجود دارد.
گردن: عود دارای یک گردن چوبی کوتاه است که در گذشته دست ها روی آن قرار می گرفت. امروزه گردن بدون دست است و قطر آن حدود ده سانتی متر است.
پگ باکس: فضای جعبه مانندی است که توخالی است و در ابتدای دسته قرار می گیرد که میخ ها قرار می گیرند.
مهره: بین گردن و میخ به ارتفاع یک میلی متر قرار می گیرد. مهره در واقع یک تکه چوب نازک و کوتاه است و رشته ها از شیارهای آن عبور می کنند.
سیم: عود دارای یک مجموعه 10 سیمی است که به صورت جفت کوک می شوند. رشته ها از ابریشم، سیم های نایلونی یا روده گوسفند با ضخامت های مختلف ساخته شده اند.
Plectrum: در گذشته، پلکتروم عود از پر پرندگان ساخته می شد. اما امروزه از پلاستیک ساخته می شوند که دست راست از آن استفاده می کند.
طول عود نزدیک به 85 سانتی متر است. نوازنده عود آن را به صورت افقی روی ران خود می گذارد و با مضراب ساز می نوازد.
سایر آلات موسیقی
بدون شک نواختن موسیقی یکی از هنرهای آرامش بخش و نشاط آور است و به بهترین شکل ممکن اجرا می شود. مردم هنردوست از قدیم الایام به ساخت انواع آلات موسیقی مشغول بوده اند. از دیگر آلات موسیقی غیر از عود می توان به تار، سه تار، سنتور، نی، قیچک، قانون، دف و کمانچه اشاره کرد.
قیچک به کاسه دوحفرهای با چهار یا چند رشته فلزی و گردن کوتاه بدون فر نیز معروف است.جعبه صدا از یک تکه چوب حک شده است. مورد استفاده هنرمندان بلوچ است و شبیه ساریندا است. جعبه صدا از یک تکه چوب حک شده است. دهانه بالایی قسمتی از وسط توسط دسته و قسمت پایینی توسط یک غشای پوستی پوشانده شده است که پل روی آن قرار گرفته است.
یکی از سازهای زهی است که با آرشه نواخته میشود. از چوب، پوست یا فلز ساخته شده است. برای پخش موسیقی فولکلور استفاده می شود. در برخی از کتب شعر قدیم و نیز برخی از کتب درسی اسلامی از این ساز به نام های «قاجک»، «قزک»، «قچک» و «قاج» یاد شده است و از این رو فرض بر این است که قیچک یکی از سازهای رایج در قدیم بوده است. سنت موسیقی قیچک را فردی نشسته می نوازد که با دست چپ به صورت عمودی نگه داشته می شود و کمان به صورت افقی روی تارها کشیده می شود. طول ساز حدود 60 سانتی متر است. و اجزای اصلی جعبه رزونانس، فینگربرد هستند.
تنبور یکی دیگر از سازها است که از چوب توت شکل گرفته است. گردنی بلند و گلابی مانند دارد. صفحه صدا سه یا چهار میلی متر ضخامت دارد و همچنین از یک لایه توت ساخته شده است. روی آن سوراخ هایی برای رزونانس با کیفیت تر وجود دارد. تنبور دارای چهار سیم و چهارده تار رنگی و روده ای است.
باید از تمام انگشتان دست راست برای زدن تنبور استفاده کنید. البته روش های مختلفی برای زدن تار وجود دارد که بیشتر انگشت اشاره درگیر است. تنبور نوازنده را قادر میسازد تا ریتمهای مختلف و صداهای طبیعی را بسازد.
سه تار کلمه تار در فارسی سیم است و سه تار در لغت به معنای سه سیم است. با این حال، شما همچنین می توانید آن را با چهار رشته پیدا کنید. دو رشته استیل و دو رشته برنجی. صفحه این ساز دارای 25-26 فرت روده است.
جنس این ساز از چوب توت و اندازه معمول آن حدود 85*20 سانتی متر است (با کاسه ای به عمق 15 سانتی متر). از آنجایی که این ساز از آلات موسیقی بسیار لطیف است، در مقایسه با تار، سه تار کاملا چوبی است و غشای پوست گوسفندی ندارد. مستقیماً با ناخن مخصوصاً انگشت اشاره زده می شود و نیازی به پلکتروم نیست.
سنتور یکی از شناختهشدهترین سازهای است که به دلیل داشتن نتهای کاریزماتیک بر خلاف سایر ساز ها، در بین تمامی گروههای سنی محبوبیت دارد. در واقع یک ساز توخالی ذوزنقه ای شکل است. دو گل رز به صورت ریتمیک روی آن زده می شود که صدا را تولید می کند.
این ساز از 72 سیم تشکیل شده است که آن را به یکی از پرکاربردترین سازهای موسیقی تبدیل کرده است. این رشته ها در گروه های چهارتایی قرار گرفته اند که توسط یک پل چوبی پشتیبانی می شوند. این پل ها در سنتور برای محدوده 3 اکتاو استفاده می شود.میتوانید از انواع چوب برای ساخت سنتور استفاده کنید که کیفیت صدای متفاوتی را در پی خواهد داشت و بطور کلی، چوب های مورد استفاده بسته به در دسترس بودن و ترجیح صدا میتوانند از چوب گردو، چوب سینه، گل رز، نخل فوفل، بلوط و غیره متغیر باشند. سنتور همچنین به طور گسترده در کشور های دیگر مانند مصر، عراق و هند نواخته می شود.
کمانچه یک ساز شبیه ساز ویولن و باس است. کمی بزرگتر از ویولن و تقریبا برابر با ویولا است، برای مثال کمانچه یک ساز زهی چهار فلزی است که با کمان تک سیم نواخته می شود. شکل آن شبیه ویولن است، نیمکره ای چوبی با دسته بلند. معمولاً نیمکره چوبی با غشایی از پوست گوسفند پوشانده میشود
یک تفاوت کلیدی این است که کمانچه بر خلاف ویولن دارای پل مورب است. بسته به شباهت منطقه، می توان آن را به روش های مختلف تنظیم کرد.برخی بر این باورند که کمانچه یک ساز سه سیم بوده تا اینکه ویولن در اواخر قرن بیستم وارد ایران شد و سیم چهارمی نیز به آن اضافه شد.
تنبک با نام تمبک یکی از شناخته شده ترین و محبوب ترین آلات موسیقی است. ساز توخالی مانند طبل است. به عبارت ساده، از یک تکه چوب حک شده است، یک مرکز توخالی در بالا قرار دارد و از سمت پایین باز می شود. یک غشای پوست بز یا گوسفند در بالا چسبانده شده است که ثابت می شود. این بدان معنی است که تمبک را نمی توان کوک کرد، جالب اینجاست که نت های کم صدای ملایم تری نسبت به طبل های دیگر دارد.تنبک با نام های زیادی مانند ضرب شناخته می شود.
تاریخچه دف به دوران باستان باز می گردد که در مناطق مختلف آسیا و شمال آفریقا نواخته می شد. در قرن بیستم این موزیکال ضربی نواخته می شد.قاب معمولاً از چوب ساخته می شود که یک غشای پوست گوسفند به یک طرف آن چسبانده شده است. گاهی در طرف دیگر دف که باز است حلقه های فلزی کوچک زیادی وصل می شود. امروزه دف محبوبیت زیادی پیدا کرده است و بسیاری سعی در یادگیری دارند.
نی یک ساز بادی چوبی است. این یک فلوت گره با شش سوراخ انگشت است. پنج بیش از نه و یکی دیگر با انگشت شست تنظیم شده است. همانطور که هوا در نی دمیده می شود، صدا شنیده می شود.
لبه نی بین دندان های جلو نگه داشته می شود. و جریان هوا با زبان جهت میگیرد، این زیر و بم صدا را تنظیم میکند. این تکنیک خیلی آسان نیست، اما پس از یادگیری، صدای خالصی از صداها ایجاد می شود.
قانون به شکل ذوزنقه است. این ساز در واقع جعبه ای چوبی است که بیست و چهار سیم دارد. هر سه تا به طرفین کشیده شده و با گیره نگه داشته می شوند. بازیکن می تواند زمین ها را با تنظیم سطوح رشته ها کنترل کند. و با دو منجک روی انگشتان سبابه ضربه می زنند.
چنگ یکی از سازهای بسیار پرطرفدار که بیشتر در زمان ساسانیان مورد استفاده قرار می گرفت اما سیم ها معمولاً از موی پیچ خورده گوسفند یا بز یا نایلون ساخته میشوند. امروزه آنها نیز از دم اسب ساخته شده اند. این باعث می شود چنگ صدای خاصی داشته باشد. آنها چنگ را با ناخن دست راست یا پیک می نوازند و سیم ها با انگشتان دست چپ نگه داشته می شوند،
تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
مشاهده
وبلاگ هنر و صنایع دستی
مطلب مرتبط
طرز تهیه چیزکیک با انواع توت
مطلب مرتبط
سکوت میکنم و عشق در دلم جاریست، که این شگفتترین نوع خویشتن داریست
